Kitap okuyorum

Bu geceki yazım her zamanki çizgimden biraz daha farklı; bu kez denize karşı ayaklarınızı uzatıp kitabınızı okurken, batmak üzere olan güneş eşliğinde yudumladığınız kahvenizle ve ara sıra masaya koyup ara sıra kitap üzerinde notlar aldığınız kalemle yaşadığınız keyfi anlatmak istiyorum. Bu geceki misafirimiz: Kitap, Kahve, Kırmızı Kalem. Ferdi Bişkin'den. Yazarımız bu kitap için tam 185 hikaye biriktirmiş.Kitabı "Kitap", "Kahve" ve "Kırmızı Kalem" olarak 3 bölüme ayırmış. İçinde kimi bilimsel, kimi tarihten, kimi eğlenceli, kimi de hüzünlü hikayeler var... Burada en çok hoşuma giden öykülerden dördünü sizinle paylaşıp yeterki kadar spoiler verdikten sonra yazıyı bitireceğim :) 1. Aziz sen nesin? diye sorsunlar diye... ...Soyadı kanunu çıkınca babası Aziz Nesin'den onlara bir soyadı bulmasını istedi. Aziz, güzel bir soyadı buldu: Kıral. Bu soyadıyla gurur duydu çünkü Kıral okunduğunda hem kır ve al anlamına geliyor hem de Kral makamın...

Subliminal, subliminal, subliminal... Hani Aslan Kral'da bir sahnede arka planda o malum kelime yazıyordu? Hani Pepsi kutularını belirli bir sırayla dizince yine aynı kelimeyi görüyorduk? Hani Volvo da en az bizim kadar heyecanlıydı ? Sıfır algı = sıfır tepki. Yani, subliminal = yok. Görünen o ki, subliminal diye bize işlemeye çalıştıkları şey, buzz yaratmaktan başka bir şey değilmiş.